W praktyce chodzi o towary, których obrót wiąże się z większym ryzykiem nadużyć podatkowych, nielegalnego handlu albo omijania przepisów. System jest prowadzony przez Krajową Administrację Skarbową i działa przez platformę PUESC.
Najprościej mówiąc: jeżeli firma przewozi określone towary, taki transport może wymagać wcześniejszego zgłoszenia w SENT. Po dokonaniu zgłoszenia generowany jest numer referencyjny, który powinien być dostępny podczas przewozu. Dzięki temu administracja skarbowa może sprawdzić, kto wysyła towar, kto go przewozi, kto go odbiera i czy transport odbywa się zgodnie z przepisami.
Po co powstał system SENT?
SENT nie jest zwykłą formalnością transportową. Jego głównym celem jest ograniczanie szarej strefy oraz uszczelnianie systemu podatkowego. Państwo chce mieć większą kontrolę nad obrotem towarami, przy których wcześniej często dochodziło do nadużyć, na przykład w zakresie VAT, akcyzy albo nielegalnego wprowadzania produktów do obrotu.
System obejmuje przewozy krajowe, importowe, eksportowe oraz tranzytowe, jeżeli spełniają warunki określone w przepisach. Zgłoszenie może być więc potrzebne nie tylko wtedy, gdy towar jedzie z jednego miejsca w Polsce do drugiego, ale także wtedy, gdy przejeżdża przez Polskę albo trafia do Polski z zagranicy.
Jakie towary obejmuje SENT?
SENT dotyczy tak zwanych towarów wrażliwych. Do tej grupy mogą należeć między innymi paliwa, oleje, alkohol skażony, susz tytoniowy, odpady, wybrane produkty chemiczne, a od 17 marca 2026 roku również niektóre przewozy odzieży i obuwia. Zakres towarów objętych SENT zmienia się w czasie, dlatego przy każdej dostawie warto sprawdzić aktualne przepisy oraz klasyfikację towaru.
To ważne, bo obowiązek zgłoszenia nie zależy wyłącznie od tego, że firma „coś przewozi”. Liczy się rodzaj towaru, jego ilość, kod CN, charakter transakcji, trasa przewozu oraz role podmiotów biorących udział w transporcie. W praktyce oznacza to, że jedna dostawa może podlegać SENT, a bardzo podobna już nie.
Kogo dotyczy obowiązek SENT?
Obowiązki związane z SENT mogą dotyczyć kilku stron transakcji. Najczęściej są to podmiot wysyłający, podmiot odbierający oraz przewoźnik. Każdy z nich może mieć inne zadania, na przykład zgłoszenie przewozu, uzupełnienie danych, aktualizację informacji albo zapewnienie przekazywania danych lokalizacyjnych pojazdu.
To częsty błąd w firmach: zakładanie, że SENT to wyłącznie problem przewoźnika. Nie zawsze tak jest. W wielu przypadkach odpowiedzialność zaczyna się już po stronie nadawcy lub odbiorcy towaru. Jeżeli firma zleca transport, ale sama jest podmiotem wysyłającym albo odbierającym, również powinna sprawdzić, czy ma obowiązki w systemie.
Jak działa zgłoszenie SENT?
Zgłoszenie przewozu wykonuje się elektronicznie przez system dostępny na PUESC. W zgłoszeniu podaje się między innymi dane podmiotów uczestniczących w przewozie, informacje o towarze, miejsce rozpoczęcia i zakończenia transportu oraz dane środka transportu.
Po zarejestrowaniu przewozu system nadaje numer referencyjny. Ten numer jest potrzebny w czasie kontroli. Jeżeli dane w transporcie się zmienią, na przykład zmieni się pojazd, trasa albo ilość towaru, zgłoszenie może wymagać aktualizacji.
W przypadku wielu przewozów ważne jest także monitorowanie lokalizacji pojazdu. Przewoźnik musi wtedy zapewnić przekazywanie danych geolokalizacyjnych, na przykład przez odpowiednie urządzenie lub aplikację.
Dlaczego SENT jest ważny dla firm?
Dla firm SENT ma znaczenie przede wszystkim praktyczne i finansowe. Brak zgłoszenia, błędne dane albo niedopełnienie obowiązków w trakcie przewozu mogą prowadzić do kar. Problem polega na tym, że błędy często wychodzą dopiero podczas kontroli, kiedy transport jest już w drodze.
Dlatego przedsiębiorcy powinni traktować SENT jako element obsługi logistycznej i podatkowej, a nie jako dodatek na końcu procesu. Przy towarach wrażliwych warto wcześniej ustalić, kto odpowiada za zgłoszenie, kto aktualizuje dane, kto przekazuje numer referencyjny kierowcy i kto sprawdza, czy przewóz faktycznie spełnia warunki SENT.
SENT w praktyce
W praktyce SENT wymaga dobrej komunikacji między firmą, przewoźnikiem i odbiorcą. Jeżeli jedna strona założy, że zgłoszeniem zajmie się ktoś inny, łatwo o błąd. Dotyczy to zwłaszcza firm, które okazjonalnie sprowadzają towary objęte monitorowaniem albo zaczynają współpracę z zagranicznymi kontrahentami.
Najbezpieczniej jest sprawdzać obowiązek SENT jeszcze przed zleceniem transportu. Wtedy można ustalić, czy towar podlega zgłoszeniu, jakie dane będą potrzebne i kto ma wykonać konkretne czynności w systemie.
